“Ze wil echt niet naar een coach, en nu?.” Het is een vraag die ik soms van ouders krijg.
Je ziet dat je dochter niet lekker in haar vel zit. Ze piekert veel, heeft een vol hoofd, twijfelt aan zichzelf, is snel overprikkeld of loopt vast in haar emoties. Je gunt haar hulp, maar zodra je het woord coach noemt, gaan de hakken in het zand.
“Er is niks met mij.”
“Ik hoef niet naar een coach.”
“Ik wil dat niet.”
Als ouder kan dat behoorlijk machteloos voelen. Want je wilt helpen, maar je wilt haar ook niet dwingen.
Het goede nieuws? Weerstand betekent lang niet altijd dat coaching geen goed idee is.
Waarom wil een kind soms niet naar een coach?
Kinderen kunnen allerlei redenen hebben om nee te zeggen.
Misschien vindt jouw dochter het spannend om met een onbekende te praten. Misschien is ze bang dat ze alles moet vertellen. Of misschien denkt ze dat er iets mis met haar is als ze naar een coach gaat.
Veel kinderen hebben simpelweg geen idee wat kindercoaching eigenlijk inhoudt. Dat is heel normaal. Vaak zit er achter de weerstand iets heel anders dan onwil.
Een coachtraject begint niet bij mij
Misschien klinkt dit gek uit de mond van een kindercoach, maar…
Ik zal een kind nooit dwingen om met mij aan de slag te gaan.
Een coachtraject werkt namelijk alleen wanneer een meisje zich veilig voelt en bereid is om samen te werken.
Dat betekent niet dat ze enthousiast binnen hoeft te komen. Spannend mag het zeker zijn.
Maar uiteindelijk moet de keuze ook een beetje van haarzelf worden.
Veel kinderen denken dat coaching vooral praten is
Wanneer kinderen aan coaching denken, denken ze vaak aan een volwassene die allerlei moeilijke vragen gaat stellen.
In mijn praktijk is dat gelukkig heel anders.
We werken veel met:
- spelmateriaal;
- creatieve opdrachten;
- tekenen;
- POPtalk;
- de MatriXmethode;
- visualisaties;
- praktische oefeningen.
Praten mag. Maar hoeft niet de hele tijd.
Juist daardoor hoor ik regelmatig: “Ik dacht dat het veel spannender zou zijn, maar het is eigenlijk heel leuk!”
Een vrijblijvende kennismaking haalt vaak de spanning weg
Wanneer ik tijdens een telefoongesprek merk dat een kind weerstand voelt, stel ik bijna altijd eerst een vrijblijvende kennismaking voor.
Geen intake.
Geen coachgesprek.
Geen verwachtingen.
Gewoon samen een kopje thee drinken.
De praktijk bekijken.
Vertellen wie we zijn.
En vooral ontdekken of er een klik is.
Want zonder vertrouwen ontstaat er geen goede samenwerking.
Een praktijkvoorbeeld
Laatst nam een moeder contact met mij op over haar 13-jarige dochter. Ze had regelmatig een vol hoofd, twijfelde veel aan zichzelf en kreeg soms paniekaanvallen. Toch wilde ze absoluut niet naar een coach.
Tijdens ons telefoongesprek vroeg ik vooral door. Waar was ze eigenlijk bang voor? Al snel bleek dat ze het vooral spannend vond om nieuwe mensen te vertrouwen. Daarnaast had ze een sterke behoefte aan controle. Daarom besloten we eerst rustig kennis te maken.
Toen ze mijn praktijk binnenkwam keek ze nauwelijks op. Ze hield haar armen stevig over elkaar. Maar langzaam ontstond er een gesprek. We ontdekten dat we een aantal gezamenlijke interesses hadden en ze vertelde enthousiast over haar paarden. Aan het einde van de kennismaking vertelde ik haar dat ze nergens toe verplicht was. Ze mocht er rustig over nadenken. Ook als ze zou besluiten dat ik niet de juiste coach was, is dat helemaal oké.
Later die middag ontving ik een berichtje. Ze wilde graag starten. Niet omdat haar moeder dat wilde. Maar omdat zij er zelf voor koos.
En precies dat maakte het verschil.
(Deze praktijkervaring is geanonimiseerd.)
Twijfelt jouw dochter ook?
Dat is helemaal niet gek.
Soms is één ontspannen kennismaking al voldoende om de spanning weg te nemen.
Je bent van harte welkom om vrijblijvend kennis te maken. Dan ontdekken we samen of er een klik is en of coaching bij jouw dochter past.
Wat kun je als ouder beter niet doen?
Uit liefde proberen ouders hun kind soms over te halen.
Maar uitspraken als:
- “Je moet gewoon gaan.”
- “Het valt echt wel mee.”
- “Je hoeft alleen maar te praten.”
maken de weerstand vaak groter.
Veel meer helpend is: “We gaan gewoon eens kennismaken. Daarna mag jij beslissen of het goed voelt.”
Door je dochter regie te geven, voelt coaching vaak ineens een stuk minder spannend.
Mijn kind wil echt niet naar een coach, wat nu?
Soms lukt het gewoon nog niet. Ook dat is oké. In dat geval kunnen we starten met ouderbegeleiding.
Tijdens oudergesprekken denk ik met je mee en krijg je praktische tools waarmee je jouw dochter thuis kunt ondersteunen. Ook dat kan al positief verschil maken.
Vaak ontstaat er later alsnog ruimte voor coaching, wanneer zij daar zelf aan toe is.
Wil je meer weten over coaching?
Kijk dan bij de Bikkeltraining voor 4-6 jarige kinderen.
Of bij coaching 6-12 jaar. Is jouw dochter ouder dan 12 jaar? Kijk dan bij coaching 12-18 jaar.
Wil je meer weten over mijn werkwijze? Lees dan deze blog.
Neem gerust even vrijbijvend contact op om samen te overleggen hoe we jouw situatie het handigste aan kunnen pakken.
Veelgestelde vragen
Moet mijn kind zelf hulp willen?
Ja. Een coachtraject werkt het beste wanneer een kind zelf bereid is om mee te doen. Nieuwsgierigheid is vaak al voldoende.
Wat gebeurt er tijdens een kennismaking?
We maken rustig kennis, drinken iets en bekijken de praktijkruimte. Er hoeft niets besproken te worden wat jouw dochter nog niet wil vertellen.
Ben ik als ouder aanwezig?
Dat hangt af van de leeftijd en de wensen van jouw dochter. Samen kijken we wat prettig voelt.
Wat als mijn dochter echt niet wil?
Dan kunnen we starten met ouderbegeleiding. Jij krijgt praktische handvatten om haar thuis verder te helpen. Ook dat kan verschil maken is mijn ervaring.