“Mama… wat als jou iets overkomt?”
Sommige ouders schrikken ervan wanneer hun dochter rond haar negende ineens veel angstiger lijkt dan voorheen.
Ze maakt zich zorgen als papa of mama weggaat. Ze denkt na over ongelukken, ziekte of de dood. ’s Avonds in bed blijven haar gedachten maar doorgaan en de meest onwaarschijnlijke doemscenario’s lijken ineens levensecht.
Veel ouders vragen zich af:
“Waar komen deze gedachten ineens vandaan?”
Het goede nieuws is: rond het negende levensjaar is dit heel herkenbaar. Lees over 10 signalen die kunnen duiden dat jouw kind in de negenjaarsfase zit.
De wereld is niet meer alleen een sprookje
Rond de 9-jaarsfase, ook wel negenjaarsfase of negenjarigefase genoemd, verandert er veel in het denken van kinderen.
Waar jonge kinderen de wereld vaak nog vrij zwart-wit bekijken, ontdekken ze nu dat er ook nare dingen kunnen gebeuren. Ze begrijpen steeds beter dat mensen ziek kunnen worden, dat er ongelukken bestaan en dat het leven niet volledig maakbaar is.
Hun fantasie is nog steeds groot.
Hun denkvermogen ook.
En juist die combinatie kan ervoor zorgen dat angstige gedachten steeds groter worden.
Voor gevoelige meiden geldt dat vaak nog sterker. Zij denken langer door, voelen emoties intenser en nemen gebeurtenissen uit hun omgeving diep in zich op.
Gedachten zijn niet altijd waar
In mijn praktijk leg ik kinderen vaak uit dat onze hersenen ontzettend creatief zijn.
Ze bedenken iedere dag duizenden gedachten. Gelukkig zijn lang niet al die gedachten waar.
Toch geloven kinderen hun eigen gedachten vaak direct.
“Wat als mama een ongeluk krijgt?”
“Wat als er wordt ingebroken?”
“Wat als ik ziek word?”
Hoe vaker ze hierover nadenken, hoe echter het begint te voelen. En precies daar kunnen we iets aan doen.
Tip! Lees hoe je jouw dochter kunt helpen bij haar piekergedachten in deze blog..
Van niet-helpende naar helpende gedachten
Tijdens een coachtraject onderzoeken we samen welke gedachten helpend zijn en welke juist onnodig angst veroorzaken.
Kinderen vinden het vaak een opluchting om te ontdekken dat gedachten eigenlijk maar gedachten zijn.
We oefenen met nieuwe, helpende gedachten, zoals:
- “Mama is al heel vaak weggegaan en altijd weer thuisgekomen.”
- “Mijn hoofd bedenkt nu een spannend verhaal.”
- “Ik hoef niet alles te geloven wat ik denk.”
Daardoor krijgen kinderen weer grip op hun eigen gedachten. In deze blog vertel ik je meer over hoe jij jouw kind hierbij kunt ondersteunen.
Oog voor wat wel goed gaat
Naast het oefenen met helpende gedachten laat ik kinderen vaak een klein dagboekje bijhouden.
Iedere dag geven ze de dag een cijfer.
Ze schrijven op:
- Wat ging vandaag goed?
- Waar ben ik trots op?
- Wat was vandaag lastig?
- Hoe heb ik dat opgelost?
In het begin zijn kinderen vaak vooral bezig met wat moeilijk is.
Na verloop van tijd verschuift de aandacht langzaam naar alles wat juist goed gaat.
En dat doet iets met hun zelfvertrouwen.
Groeicomplimenten kunnen heel helpend zijn.
Angst hoeft niet te verdwijnen
Veel ouders hopen dat angst helemaal weggaat. Maar dat is eigenlijk niet het doel.
Iedereen voelt weleens angst. Het verschil zit erin hoe je ermee omgaat.
Wanneer een meisje leert haar gedachten te herkennen, zichzelf gerust te stellen en vertrouwen krijgt in haar eigen veerkracht, hoeft angst haar leven niet meer te bepalen.
Dat is misschien wel de mooiste groei die ik tijdens coachtrajecten zie.
Herken jij jouw dochter hierin?
Piekert jouw dochter veel?
Maakt ze zich zorgen als jij weggaat?
Lijkt ze ineens bang voor dingen waar ze vroeger nooit over nadacht?
Dan kan dat heel goed passen bij de 9-jaarsfase, zeker wanneer zij gevoelig is.
Blijven de zorgen lang aanwezig of beperken ze haar dagelijks leven? Dan kan coaching helpen om weer rust te krijgen in haar hoofd en meer vertrouwen in zichzelf op te bouwen. Wist je dat er in de online-ouderomgeving een hele bonusmodule aan de de 9-jaarsfase is besteed?
(De beschreven situatie is gebaseerd op ervaringen uit mijn praktijk en volledig geanonimiseerd.)